سفر علمی به ورشو لهستان و خاطرات خوش

در رشته مدیریت رسانه یک انجمن بسیار معتبر اروپایی وجود به نام EMMA وجود دارد که نزدیک ۱۵ سال هست که هرسال در یکی از کشورهای اروپایی کنفرانس علمی برگزار می کند. من نیز تصمیم گرفتم در دوره ارشدم در این کنفرانس شرکت کنم و خوب امسال (۱۳۹۷) قرار بود که این مجمع علمی در دانشگاه ورشو کشور لهستان برگزار گردد.

از ماه ها قبل از برگزاری کنفرانس پروپوزال تحقیقاتی ام که مربوط به پایان نامه ارشدم بود را برایشان ارسال کردم. با تمام سخت گیری هایی که کمیته علمی این کنفرانس دارد، پروپوزال بنده با نظر مساعد  داوران کنفرانس مواجه شد و این شد که فرایند گرفتن ویزا و کارهای دیگر برایم مقدور شد.

البته خودتان بهتر می دانید که گرفتن ویزای شینگن برای یک ایرانی چه مشکلات و چه مراحل پر پیچ و خمی دارد اما به لطف خدا از تمام سختی ها عبور کردم و در نهایت ویزای ۹ روزه برای سفر به این کشور را دریافت کردم.

پروازم به این صورت بود که ابتدا باید فرودگاه وین اتریش می رفتم و بعد از آن به ورشو (بر گشت هم همینطور بود). اولین خاطره جالب، دیدن دکتر نوروزی (شهردار اصفهان) بود که ایشان هم مثل من منتظر پرواز لهستان بود. از ایشان و تیم همراهشون تجربه های جالبی را در مورد شهرهای خلاق و پروژه های انجام شده در اصفهان دریافت کردم.

پرواز من به این صورت بود که سه چهار روز پیش از این کنفرانس به لهستان رسیدم تا قبل از کنفرانس بتوانم کمی این شهر تاریخی یعنی ورشو را ببینم. خوب این اولین سفر من به اروپا بود و هیجان های خاص خودش را داشت. این اولین عکسی بود که به محض رسیدنم به هتل گرفتم.

ورشو شهری بود که در دل خودش قصه های بسیار تلخ و شیرینی را داشت. به طور پیوسته به این فکر می کردم که پس از جنگ جهانی دوم و تخریب ۸۷ درصدی کامل این شهر، چگونه به این پیشرفت و زیبایی دست پیدا کرده اند. بناهایی در این شهر وجود داشت که هر چه آن را می دیدم سیر نمی شدم و دلم می خواست مدام به آن ها نگاه کنم. مانند تصویر زیر:

 

کنفرانس علمی مدیریت رسانه سه روز بود. روز اول آن به پیش کنفرانس معروف است. در این روز هیچ مقاله علمی از سوی پژوهشگران ارائه نمی شود بلکه بیشتر افرادی از شرکت ها می آیند و از کارهای انجام شده صحبت می کنند. فضا در این روز کاملا غیر رسمی است و محیط دوستانه ای در آن حاکم بود. تمامی فضای آن به طور خلاقانه ای طراحی شده بود و افراد شرکت کننده می توانستند در این محیط دلنشین بیشتر با یکدیگر آشنا شوند. به عنوان مثال در روز کنفرانس با پروفسور لو (از دانشگاه نورث وسترن آمریکا) آشنا شدم که اتفاقا به عنوان تاثیرگذار ترین فرد سال در رشته مدیریت شناخته شدند. بسیار بحث دوستانه ای بود. برخی از افکارم را برای دوره دکتری با ایشان بیان کردم و این استاد عزیز با پرسیدن برخی سوال کلی من را به چالش کشید. عکس زیر مربوط به روز پیش کنفرانس بنده است.

در کنار پروفسور لو

خوب دو روز بعد، کاملا به طور رسمی برگزار شد و پژوهشگران به ارائه نتایج خود می پرداختند. البته در ابتدا چند استاد برجسته به طور همگانی سخنرانی کردند (از جمله خانم پروفسور لوسی کونگ و دکتر فیلیپ ناپولی) و بعد از آن با توجه به شاخه های تحقیقاتی، پژوهشگران در چندین پنل مختلف برای سخنرانی تقسیم شدند. من هم با توجه به موضوعی که داشته به پنل نوآوری های رسانه ای رفتم. ارائه من روز اول ساعت ۱۲ ظهر بود. و درست ده دقیقه قبل فهمیدم که فلشم در جیبم نیست… ولی خدا را شکر که در ایمیلم موجود بود و سریعا در همان پنل یکی از اساتید دانشگاه یانگ شاپینگ سوئد به دادم رسید و فیش موبایل داد و کمک بسیار بزرگی کرد. در همان لحظه، به راستی چقدر همدردی اساتید را خوب درک کردم. عکس زیر مربوط به پنل مدیریت نوآوری رسانه ای است.

 

خوب وقت ارائه من رسید و بسیار استرس داشتم. از یکی از اساتید دانشگاه اسلو نروژ خواهش کردم فیلم ارائه ام را ضبط کند و با کمال میل و لبخند پذیرفت و انصافه جانانه فیلم گرفت. در ابتدای ارائه ام اعلام کردم که این اولین باری است که انگلیسی در یک کنفرانس صحبت می کنم و در کمال تعجب، همه اساتید و دیگر پژوهشگران برایم کف زدند! گویا برایشان خیلی اهمیت داشت که این جرئت را به خودم دادم و از راهی دور برای ارائه نتایج به آن ها آمده بودم. خوشبختانه ارائه ام خوب پیشرفت و اساتید بسیار لطف داشتند و دلگرمی دادند. البته می دانم که خیلی بهتر از این ها باید می بود اما امیدوارم در سال های بعدی بتوانم پیشرفت چشمگیری داشته باشم و توانایی خودم را در سخنرانی انگلیسی بهبود دهم. در ادامه چند عکس از کنفرانس را می توانید مشاهده کنید.

 

جمع بندی:

سفر علمی به لهستان برایم پر از خاطرات خوب و فراموش نشدنی بود. هر یک از افراد در آنجا پر از تجارب ارزشمند علمی بود و برای پیدا کردن مسیر علمی برایم بسیار راهگشا بود. امیدوارم بتوانم در آینده به کنفرانس ها و مجامع علمی دیگر سفر کنم و بر اندوخته های علمی خودم بیفزایم تا به شکل بهتری بتوانم به مردم عزیزم کمک کنم و برایشان مفید باشم. همچنین امیدوارم روزی در این کنفرانس های معتبر، دانشجویان ایرانی حرف اول را بزنند و اعتقاد قلبی من هم آن است که واقعا می توانند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*