مقطع دکتری تخصصی مدیریت رسانه و شروع فصل جدید زندگی ام

از شروع دوره کارشناسی ارشدم در رشته مدیریت رسانه دانشگاه تهران، با تمام وجودم تصمیم گرفته بودم که با وجود هر سختی و مشکل، با تمام توانم درسخوانی کنم. مسیری را طی کردم، که از دید خیلی ها دیوانه بودم. چقدر حرف ها و تمسخرها شنیدم. از اول مسیر به اهدافم اعتقاد قلبی داشتم.

با تمام سختی ها، جلو رفتم و به لطف خدا هر لحظه در مسیرم محکم تر گام برداشتم. خوشحالم که با تمام مشکلات اتفاقات بزرگی در دوره کارشناسی ارشدم رقم خورد. یکی از بزرگترین اتفاقات علمی، سخنرانی بنده در کنفرانس اروپایی مدیریت رسانه کشور لهستان بود که پنجره های بسیار جدیدی به روی فعالیت های آینده ام باز شد.

با وجود گرفتاری های بسیار آخر دوره کارشناسی ارشد (مثل انجام پایان نامه) در کنکور دکتری مدیریت رسانه همچون کنکور ارشد رتبه یک کسب کردم. پس از اتمام مصاحبه و ارزیابی تخصصی، امروز چهارم شهریور ۱۳۹۷، نتایج نهایی دکتری در سایت سازمان سنجش منتشر شد.

نتیجه این شد: دکتری تخصصی مدیریت رسانه (Ph.D)- روزانه- دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

از این پس، فصل جدیدی در زندگی ام آغاز شد. مقطع دکتری که دیگر آخرین مقطع آکادمیک زندگی ام است و امیدوارم بتوانم در دنیای علمی مشارکت قابل توجهی داشته باشم.

بی انصافی است که در این لحظه از اساتید عزیزم با نهایت وجود تشکر نکنم.

پروفسور روشندل اربطانی، استاد راهنمایم که حمایت هایشان همیشه انرژی مضاعفی برای من در طول مسیر ایجاد می کرد.

دکتر شریفی، که همچون یک برادر مهربان و استاد دلسوز به بنده خود باوری داد و حاصل همکاری با این استاد عزیز، کتابی منحصر به فرد در عرصه رسانه شد.

دکتر خواجه ئیان، که دیدهای نسبت به مدیریت رسانه را در ایران متحول کرد و بی چشمداشت به پیشرفت این رشته در کشور کمک کرد و فرصت های بین المللی برای بنده فراهم کرد.

خانم دکتر لبافی، که انصافا الفبای رشته مدیریت رسانه را زیر نظر ایشان آموختم و اولین پله های پیشرفت را در دانشگاه، ایشان برایم فراهم کردند.

 

همیشه گفتم و بازهم خواهم گفت، بزرگترین سرمایه ام در زندگی، خانواده ام هستند.

پدر و مادر عزیزتر از جانم که خنده هایشان بزرگترین منبع انرژی من هست. دو خواهر و سه بردار فرشته ام که زندگی بدون آن ها برایم غیرقابل تصور است.

همسر مهربان، خوشفکر و فداکارم، فاطمه عزیزم (فارغ التحصیل کارشناسی ارشد طراحی شهری دانشگاه هنر اصفهان)، که تمام تصمیم های بزرگ زندگی ام با مشورت ایشان انجام می شد و می شود. بی انصافی است که اگر به طور ویژه از زحمات خواهر عزیزم مهندس فریبا امیدی، که با نهایت وجود در سخت ترین دوره های اخیر زندگی ام مثل کوه کنارم ایستاد، تشکر نکنم.

همچنین از عموی عزیزم، پروفسور یدالله امیدی (از ده دانشمند برتر داروسازی ایران) ممنونم که مشاوره های نابی را در طول مسیر به من داد.

 

از تمامی دوستان عزیزم (همچون مهندس رحمان ضیایی، محمد یزدانی، سعید رضایی، مهدی مسعودیان، مهندس مهیار کمالی و …) که در این مسیر کنارم بودند ممنونم.

فقط می خواهم بگویم: خدایا ممنونم 

 

6 دیدگاه ها

  1. دم شما گرم…. من یک یارسانی داشتم که از کمک شما برخوردار شوم…

    روحیه کمک به دیگران را باید از شما آموخت …

    موفق باشید

  2. گویا اشتباه تایپ کردم…

    خواستم بگویم یک بار شانس این را داشتم که از کمک شما برخوردار شوم

    موفق باشید

  3. آقای امیدی عزیز بسیار خوشحال شدم. موفق و سلامت باشید.

  4. دوست و برادر خوبم، افشین عزیز.
    به رفاقت با شما می بالم. افتخار می کنم که دوره ای هر چند کوتاه از زندگی ام در کنار شما گذشت. شایستگی شما بسیار بیش از اینهاست. موفق و پیروز باشید.

  5. با سلام
    حرفهایی که از دل برمیاد بر دل میشینه… با خوندن مطالبتون انگیزه ام برای رسیدن به هدفی که انتخاب کردم بیشتر میشه.
    همیشه موفق و موید باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*