نقش رسانه در یادگیری احساسی افراد

به خوبی اثبات شده است که رسانه، می تواند طیف وسیعی از احساسات انسان را تحریک نماید که این تحریکات، روی پردازش پیام و حتی رفتارهای انسان اثرگذار است. یادگیری احساسی (Emotional learning)، هنگامی به کار برده می شود که رسانه باعث شود مخاطبان، پاسخ های احساسی خود را با شرایط اجتماعی تطبیق دهند و حالات احساسی خودشان را مدیریت کنند و به تبع آن، تعاملات سازنده ای را در روابط اجتماعی خود برپاکنند.

در رابطه با بحث یادگیری احساسی، ادبیات نظری زیادی وجود ندارد. با این حال پژوهش های صورت گرفته، در پرتو مطالعات مربوط به بحث یادگیری اجتماعی و نظریه کاشت رسانه ها انجام شده است.

به طور کلی این پژوهش ها به دنبال پاسخ به این سؤال بوده اند که:

  1. رسانه ها چگونه می توانند باعث توسعه توانایی های احساسی افراد (مانند توانایی ادراک احساسی و همدلی) شوند؟
  2. رسانه ها چگونه می توانند هنجارهای مربوط به نوع بیان های احساسی و خود-نمایشی افراد را توسعه دهند؟

به بیانی ساده، در این نوع نگاه، عقیده بر این است که اگر مصرف رسانه ای بتواند توانایی های هوش احساسی مخاطبان را ارتقا بخشد، به دنبال آن، پیامدهای غیر مستقیمی در زندگی افراد خواهد داشت؛ همچون افزایش سلامت روانی افراد، رضایت از روابط، موفقیت در شغل، و امثال آن.

 

توجه: استفاده از مطالب بالا فقط با ذکر منبع لینک دار، بلامانع می باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*