چرا به اهدافم نمی رسم؟

خیلی از ماها هزارتا هدفهای رنگارنگ و خواستنی توی ذهنمون می چرخه اما انگار یه احساس بدی نمیگذاره که واسه اهدافمون تلاش کنیم. انگار که مطمئنیم ما به این اهداف نمی رسیم. آخه ]را باید اینجوری باشه؟ چطوری میتونم منم یه روزی از این که به هدفم رسیدم جوری خوشحال باشم که نتونم وصفش کنم.

برایان تریسی یه حرف قشنگی میزنه: میگه که تو همونطور که فکر می کنی نیستی بلکه به همون چیزی که فکر می کنی تبدیل خواهی شد.

خیلی وقت ها ما انتظار داریم که همون لحظه به هدفمون برسیم بعد که میبینیم راه طولانی در پیش داریم هنوز شروع نکرده دلسرد میشیم.

به نظر من قبل از هر گونه هدف و تصمیمی باید با خودمون کنار بیایم که واقعا واسه چی داریم زندگی می کنیم؟ مأموریت من در این دنیا چیه؟

وقتی به این چیزها خوب فکر کردیم باید یه برنامه خوب و بلند مدت واسه خودمون بریزیم. محدودیت ها و مشکلاتمون رو شناسایی کنیم. در مرحله بعد خیلی آرام گام بر داریم. یکی از چیزهایی که نمیگذاره خیلی ها به هدفاشون برسن اینه که صبر ندارن….

باید صبر داشت و آرام توی مسیر حرکت کرد. نگران نباشید توی این مسیر طولانی گاهی هم یه موفقیت های کوچیکی به دست میاد که خودش واسه ادامه راهمون یه انرژی میشه…

حرف آخر من اینه که هیچ نقطه پایانی در هدف وجود نداره و فقط یه چیز میتونه آدم رو به موفقیت های بزرگ برسونه…اینه که صبر داشته باشی

2 دیدگاه ها

  1. سلام شما دانشجوهای ارشد رو به حال خود رها میکنید آیا؟
    در مورد نوشتن مقاله و قوی کردن رزومه برای آزمون دکترا و موضوعات پایان نامه و منابع مهمی که باید در این مقطع خوند و قبولی در دکترا برنامه ای ندارید؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*